Табақаи: Маърӯза & иншо

«Хусрав ва Ширин»

«Хусрав ва Ширин» дуюмин маснавиест, ки Низоми Ганҷавӣ эҷод намудааст. Ӯ онро аввали соли 1180 оғоз карда, охири соли 1181 ба итмом расонидааст. Достон бо зикри аз Худо фарзанд хостани Хурмуз (шоҳи сосониҳо дар асри IV) ва таваллуди Хусрави Парвиз

Васфи занону модарон дар ашъори М.Турсунзода

Мавзўи занону модарон дар эҷодиёти М.Турсунзода ба пояи баланди ғоявию бадеӣ расидааст. Силсилаи Модарномаи Турсунзода дар маҷмўаи «Посбони оташ» гирд омадааст. Тасвири мукаммалу муфассали образи модари тоҷик ба давраи баркамолии эҷодиёти шоир рост меояд. Аксари шеърҳои Модарнома, аз ҷумла «Модарам»,

Рӯзи қувваҳои мусаллаҳи ҶТ

Аз таъсиси Артиши миллӣ 18 сол пур мешавад. Қувваҳои мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон зодаи истиқлолият буда, дар шароити вазнин таъсис ёфтаанд. Баъди пош хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ кишварҳои навтаъсис, алалхусус давлатҳои мустақили Осиёи марказӣ дар заминаи биною иншооти амнияти ҳарбидошта, қувваҳои мусаллаҳи

Китоб манбаи дониш

КИТОБ МАНБАИ ДОНИШ Аниси кунҷи танҳоӣ китоб аст, Фурғи субҳи доноӣ китоб аст. Абдураҳмони Ҷомӣ Китоб манбаи илму дониш, сарчашмаи дарёи ақл, маҳзани фарҳанги миллӣ, пояи тамаддуни ҷаҳони мутамаддин, хосса ойинаи ҳаёт ва калиди дари ганҷи сухан аст. Бо ҳамин

Душанбе пойтахти мо

ДУШАНБЕ ПОЙТАХТИ МО Шаҳри паймони ман, Душанбе, Фахри даврони ман, Душанбе. Пояи ваҳдати тоҷикон, Дар дилу ҷони ман, Душанбе. Душанбе шаҳри калонтарини ҷумҳурӣ, маркази илму фарҳанг, пойтахти Тоҷикистон мебошад. Ин шаҳри зебову дилоро таърихи худро дорад. Баъди Инқилоб, яъне соли

Адаб ҳусни инсон acт

АДАБ ҲУСНИ ИНСОН ACТ Адаб тоҷест аз нури илоҳӣ, Бинеҳ бар cap, бирав ҳар ҷо, ки хохӣ. Адаб ҳусни инсон аст. Оре, шахси боадаб ҳамеша аз хасоили ҳамида, мисли фазлу дониш, заковат ва ҳунар, фарҳанг бархӯрдор аст. Аслан ин қабил

Меҳри Ватан

МЕҲРИ ВАТАН Ба роҳи Ватан ҷон фидо мекунем, Ватан ҳар чӣ гӯяд, адо мекунем. Ватан, зодгоҳ, калимаи зебо ва хуҷастае аст, ки бо шуниданаш хонаву дар, гаҳвора ва модар пеши назар меояд. Педагоги машҳур В.А.Сухомлинский мазмуни мафҳуми «Ватан»-ро одилона ба

Тухми беморӣ

Бо зиёд хӯрдан қалби худро макуш. Модари давоҳо кам хӯрдан аст. (Аз ҳадисҳои пайғамбари Ислом Муҳаммад /с/) Тухми беморӣ Дар ҳолати оромӣ ҳам инсон қувва сарф мекунад, яъне дил, рагҳои хунгузар, асаб, ғадудҳои дохилӣ, шуш ва гурдаҳо пайваста кор мекунанд.

2700 Кўлоб

Таърихи гузашта чун шамъ аст, кўшиш кун, ки он фурўзон бошад. Б. Ғ. Ғафуров 2700 солагии шаҳри бостонии Кўлоб Хатлон яке аз манотиқи бостонии Тоҷикистон буда, тибқи сарчашмаҳои таърихӣ ҳудуди навоҳии имрўзаи Хатлон ва як қисмисоҳили рости дарёи Панҷро фаро

Тарзи ҳаёти солим

Одамонро ба тарзи ҳаёти солим бовар кунондан – асоси саломатии хуб-яке аз вазифаҳои онҳоест, ки дарди мардумро кам карданианд. Ташаккул ва инкишофи ташвиқи тарзи ҳаёти солим дар Тоҷикистон Тарзи ҳаёти солим ҳамчун усули пешгирӣ кардани бемориҳо то соли 1920 вуҷуд