Категорияи архивҳо: Маърӯза & иншо

Мазмун ва мундариҷаи «Гулистон»-и Саъдии Шерозӣ

Нақша: 1. Муқаддима 2. Ҳаёти мухтасари шоир 3. Мазмуни «Гулистон»-и Саъдӣ 4. Хулоса Саъдии Шерозӣ яке аз шоирони ғазалсарои адабиёти классикии форсу тоҷик ба шумор меравад. Ў дар таърихи адабиёт ҳамчун устоди ғазал эътироф гардидааст. Падар ва гузаштагони шоир аз

20 соли истиқлолияти Ҷумҳурии Тоҷикистон

9 сентябри соли 1991 Тоҷикистон Истиқлолияти худро эълон дошт. Кишварҳои мухталифи ҷаҳон давра ба давра Тоҷикистонро ҳамчун давлати мустақил эътроф намуданд. Аз замони зуўри Истиқлолият Тоҷикистон роҳи минбаъдаи рушди давлати худро ба кишвари демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявӣ мувафиқ сохт. Замон

Қаҳрамонӣ асрҳо зинда мемонад

9-майи соли 1945 – Рӯзи Ғалаба ба таври ҳамешагӣ рӯзи шодиву нишот ва ифтихормандии миллатҳои музаффар хоҳад буд. Бо гузашти солҳо шукӯҳ ва азамати Ғалабаи Бузург барои халқи советӣ ва мардуми олам торафт аёнтар мегардад, зеро ин ғалаба мақсадҳои ботили

Зан-модар тоҷи офариниш

Обрӯи аҳли дин аз хоки пои модар аст, Ҳарчӣ доранд ин ҷамоат аз дуои модар аст. Он чӣ дар васфи биҳишт фармуд Қуръони Карим, Соҳиби Қуръон бигуфто, зери пои модар аст. Ривоят мекунанд, ки Худованд накҳат аз гул, нӯш аз

Қадри нон

Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. М. Турсунзода Нон аз шумори он муқаддасотест, ки дар ҳама давру замон инсон ба он ниёз дорад. Агар дақиқтар андеша ронем, ҳастии инсонро бе нон тасаввур

Устоди аввалини ман

Агар дар ҷахон набвад омӯзгор, Шавад тира аз бехирад рӯзгор. Агар барои қабои сабз ба бар намудани замин баҳор лозим бошад, пас барои сабз гаштани таманнои инсон устод рамзи баҳор аст. Оре, бе устод кас наметавонад аз доираи тафаккури маҳдуд

«Хусрав ва Ширин»

«Хусрав ва Ширин» дуюмин маснавиест, ки Низоми Ганҷавӣ эҷод намудааст. Ӯ онро аввали соли 1180 оғоз карда, охири соли 1181 ба итмом расонидааст. Достон бо зикри аз Худо фарзанд хостани Хурмуз (шоҳи сосониҳо дар асри IV) ва таваллуди Хусрави Парвиз

Васфи занону модарон дар ашъори М.Турсунзода

Мавзўи занону модарон дар эҷодиёти М.Турсунзода ба пояи баланди ғоявию бадеӣ расидааст. Силсилаи Модарномаи Турсунзода дар маҷмўаи «Посбони оташ» гирд омадааст. Тасвири мукаммалу муфассали образи модари тоҷик ба давраи баркамолии эҷодиёти шоир рост меояд. Аксари шеърҳои Модарнома, аз ҷумла «Модарам»,

Рӯзи қувваҳои мусаллаҳи ҶТ

Аз таъсиси Артиши миллӣ 18 сол пур мешавад. Қувваҳои мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон зодаи истиқлолият буда, дар шароити вазнин таъсис ёфтаанд. Баъди пош хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ кишварҳои навтаъсис, алалхусус давлатҳои мустақили Осиёи марказӣ дар заминаи биною иншооти амнияти ҳарбидошта, қувваҳои мусаллаҳи

Китоб манбаи дониш

КИТОБ МАНБАИ ДОНИШ Аниси кунҷи танҳоӣ китоб аст, Фурғи субҳи доноӣ китоб аст. Абдураҳмони Ҷомӣ Китоб манбаи илму дониш, сарчашмаи дарёи ақл, маҳзани фарҳанги миллӣ, пояи тамаддуни ҷаҳони мутамаддин, хосса ойинаи ҳаёт ва калиди дари ганҷи сухан аст. Бо ҳамин

Душанбе пойтахти мо

ДУШАНБЕ ПОЙТАХТИ МО Шаҳри паймони ман, Душанбе, Фахри даврони ман, Душанбе. Пояи ваҳдати тоҷикон, Дар дилу ҷони ман, Душанбе. Душанбе шаҳри калонтарини ҷумҳурӣ, маркази илму фарҳанг, пойтахти Тоҷикистон мебошад. Ин шаҳри зебову дилоро таърихи худро дорад. Баъди Инқилоб, яъне соли

Адаб ҳусни инсон acт

АДАБ ҲУСНИ ИНСОН ACТ Адаб тоҷест аз нури илоҳӣ, Бинеҳ бар cap, бирав ҳар ҷо, ки хохӣ. Адаб ҳусни инсон аст. Оре, шахси боадаб ҳамеша аз хасоили ҳамида, мисли фазлу дониш, заковат ва ҳунар, фарҳанг бархӯрдор аст. Аслан ин қабил