Табақаи: Маърӯза & иншо

Баёноти сайёҳи ҳиндӣ

Бандубасти қиссаи «Баёноти сайёҳи ҳиндӣ» аз муқаддима ва қисмати ва сужет асосӣ, ки «Шурўъ» ном дорад, иборат мебошад. Асар таассуроти сайёҳи ҳиндӣ аз сафари шаҳри Бухоро ва туманҳои қисми ғарбии он мебошад. Қисса бо чунин суханони сайёҳ оғоз мешавад: «Чанд

Ҳаёт ва фаъолияти Масъуди Саъди Салмон

Нақша: Муқаддима1. Ҳаёти шоир2. Мероси адабии ӯ3. Мундариҷаи асосии ашъори Масъуди Саъди СалмонХулоса Масъуди Саъди Салмон яке аз устодони бузурги адабиёти тоҷику форс буда, дар навиштани қасида истеъдоди баланде доштааст. Ӯ соли 1047 дар шаҳри Лоҳути вилояти Панҷоби Покистони имрӯза

Ҳаёт ва фаъолияти Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ

Нақша: Муқаддима Мухтасари тарҷумаи ҳоли шоир Мероси адабии шоир Хулоса Абӯабдуллоҳи Ҷаъфар бинни Муҳаммад Рӯдакӣ соли 858 дар деҳаи Панҷрӯди водии Зарафшон ба дунё омадааст. Рӯдакӣ тахаллуси шоирии устод аст, ки аз номи деҳаи зебои худ Рӯдак гирифтааст. Падари Рӯдакӣ

Абӯалӣ ибни Сино ва эҷодиёти ӯ

Нақша: Муқаддима1. Мероси илмии Ибни Сино2. Мавқеи рубоӣ дар эҷодиёти бадеии Ибни Сино3. Мавзӯи панду ахлоқ дар рубоиҳои шоирХулоса Шайхурраис Абӯалӣ ибни Сино таърихи адабиёти классикии форсу тоҷик ва дар таърихи тамаддуни умумибашарӣ ҳамчун файласуф, риёзидон, олими илмиҳои табииёт, ситорашинос

Ҳаёт ва фаъолияти Абӯшакури Балхӣ

Нақша: Муқаддима Маълумоти мухтасар дар бораи шоир Мероси адабии ӯ Хулоса Абӯшакури Балхӣ яке аз шоирони бузург ва тавонои асри худ буд. Ӯ соли 915 дар шаҳри бостонии Балх ба дунё омадааст.Таҳсили ибтидоии хешро дар шаҳри Балх гирифта, баъдан дар

Мундариҷаи Ғоявии ашъори Носири Хусрав

Нақша: Муқаддима Мухтасари тарҷумаи ҳоли Носири Хусрав Мазмуни асосии ашъори шоир А) тавсифи деҳқонон; Б) васфи ҷавонмардӣ; В) таърифи илму хирад Хулоса Носири Хусрав дар баробари шоир буданаш дар адабиёти классикии форсу тоҷик ҳамчун ҳакими  донишманд, донандаи хуби сарфу наҳви

Ҳаёт ва фаъолияти Дақиқӣ

Нақша: Муқаддима Мухтасари тарҷумаи ҳоли Дақиқӣ Мероси адабии ӯ Хулоса Дақиқӣ яке аз намояндагони бузурги адабиёти асри X ба ҳисоб меравад. Аз руйи маълумоти сарчашмаҳо маълум мешавад, ки Абӯмансур Муҳаммад бинни Аҳмад Дақиқӣ аз суханварони боистеъдоди замони худ будааст. Соли

Мундариҷаи Ғоявӣ ва таҳлили образҳои асосии достони «Сиёвуш»-и Абулқосими Фирдавсӣ

Фирдавсӣ дар таърихи адабиёт бо достонҳои безаволи «Шоҳнома» – и худ шӯҳрати ҷаҳонӣ касб намудааст. Ӯ аз аҳли ашрофзодагони заминдори замони худ будааст. Абулқосим Фирдавсӣ соли 934 ба дунё омада, соли 1020 аз олам даргузаштааст. Фирдавсӣ тамоми ҳаёти худро ба

Аҳамияти шарҳиҳолии қасидаи «Шикоят аз пирӣ»-и устод Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ

Устод Рӯдакӣ бо хизмати илмиву адабӣ ва мақому манзалати таърихии худ на танҳо асоси адабиёти тоҷикро, балки асоси кулли адабиёти форсизабонони ҷаҳонро тарҳрезӣ намедааст. Бинобар ин, Абӯабдуллоҳи Рӯдакиро тамоми форсизабонони дунё, дар ҳақиқат, чун поягузори адабиёти зуд мешиносанду эътироф менамоянд.

“Баҳористон”-и Абдураҳмони Ҷомӣ

Нуриддин Абдурраҳмони Ҷомӣ яке аз шоирони забардаст ва ахди илму адаби адабиёти асри XV маҳсуб мешавад. Ӯ соли 1414 дар вилояти Ҷоми Хуросон дар оилаи шахси донишманд ба дунё омадааст.Ӯ мегӯяд, ки устоди аввалинаш падари бузургвораш будааст, ки илм аз

Романи Восеъ

Шӯриши Восеъ соли 1888 дар Бухорои Шарқӣ ба амал омада, пояи ҳукукмати Манғитияро ба ларза овард. Дар наси бадеӣ асари калонҳаҷме, ки образи Восеъро ба тамоми паҳлу мавриди тасвир қарор дода бошад, романи «Восеъ» аст. С. Улуғзода ба таърихи муборизаҳои

Романи “Ғуломон

Устод Айнӣ дар байни солҳои 1927-1930 романи «Дохунда»-ро таълиф намуд, ки охирҳои соли 1930 дар қазон ба табъ расид. Дар таърихи адабиёти Осиёи Миёна бори аввал ба таълифи асари типи нав – роман пардохтан аз адиб ҷустуҷӯҳои зиёди эҷодиро талаб