Категорияи архивҳо: Маърӯза & иншо

Достони «Комде ва Мадан»-и Бедил

Нақша: 1. Мазмуни асосиидостон 2. Симои Комде ҳамчун раққосаи нозукадо. 3. Симои асосии Мадан ҳамчун санъаткор. Хулоса. Бедил бо осори пурмазмун ва гаронмояи худ дарадабиёти классики форсизабонон мақоми арзандаеро касб кардааст. Ӯ соли 1644 дар яке вилоятхои Ҳиндустон таваллуд ёфтааст.

Ҳаёт ва фаъолияти адабии Шамсиддин Шоҳин

Нақша: 1. Мухтасари ҳаёти шоир 2. Мероси адабии шоир 3. Мавзуъхои асоси дар ашъори шоир Хулоса. Шамсиддин Шоҳин сарояндаи шеърҳои лирикӣ буда, соли 1859 дар Бухоро таваллуд шудааст. Ӯ дар оилаи Мулло Амони камбағал ба дунё омадааст. Гузаштагони Шамсиддин –

Орзуи ман

Зиндагӣ бе орзу ширин набуд, Зиндагиро орзу ширин намуд. Ҷаҳони орзуҳо басе фарох аст. Орзу ҳаргиз сарҳад намепазирад ва домани он беҳадду канор аст. Орзу мисоли парастуи баладпарвозест, ки дар фазои кушод озодона пару бол мезанад ва гоҳо инсонро бо

Аҳамияти тарбиявии «Гулистон»-и Саъдӣ

Нақша 1.Мухтасари тарҷумаи ҳоли Саъди Шерозӣ 2.Сабабҳои таълифи «Гулистон» 3. Сохту таркиби асар 4. Моҳияти тарбиявии он Хулоса Шайх Муслиҳиддин Саъдии Шерозӣ яке аз адибони номии асри XIII буда, тақрибан дар соли 1203 ё 1208 дар Шероз таваллуд мешавад. Ба

Забони тоҷикӣ

Забони тоҷикӣ ва рушди ташаккули пайвастаи он дар мақоми забони давлатӣ муҳимтарин рамзи истиқлолияти давлативу сиёсии мо ба ҳисоб меравад. Зеро маҳз истиқлолияти забонӣ пояи истиқлолхоҳии кишварамонро ташкил медиҳад. Дар даврони истиқлолияти давлатии кишварамон забони шевое, ки бо он аз

Меҳмон ва меҳмондорӣ

Бузургони мо «меҳмон-атои Худо»-гуфтаанд. Ба хонадони одамони хушбахт меҳмон меояд. Чуноне, ки мегӯянд: «Баракаи ризқи меҳмон чиҳил рӯз пеш аз омаданаш ба хонаи мизбон дохил мешавад». Мардуми мо аз азал меҳмоннавоз аст. Бо дидани меҳмон шоду хуррам шуда, гиреҳҳои дили

Ном ва номгузорӣ

Маълум аст, ки тамоми махлуқоти олам, ашёи ҳастӣ номи худро дорад, ки инро гузаштагони донишмандони мо ба иҷро расонидаанд. Аксари номҳои мондашуда мувофиқи хислату хусусият, атвору хулқу одати волидон ва ё сурату шаклу шамоили зодашудагон гузошта мешаванд. Ба муҳити ҷуғрофӣ,

Ҷавонон захираи тиллоии давлат

Мо ҷавонони ватан созандаем, Пайравони пешвои миллатем. Шукри истиқлолу ваҳдат,шукри сулҳ, Шукри он ки бо руҳи пурханданем. Ҷавонон захираи тиллои давлат буда, дар ҳар давру замон пешбаранда ва идомадиҳандаи рисолаи таърихиву ватанпарварӣ мебошанд. Онҳо бузургтарин маъсулияти давлатдориро бар зимма доранд,

Ҳаёт ва фаъолияти Сайфи Фарғонӣ

Нақша: 1) Рӯзгори шоир 2) Мероси адабии Сайфи Фарғонӣ 3) Инъикоси вазъи замон дар қасоиди шоир Хулоса Сайфиддин Муҳаммади Фарғонӣ яке аз шоири барҷастаи адабиёти халқи форсу тоҷик ба ҳисоб меравад. Ӯ дар нимаи аввали асри XIII дар Фарғона таваллуд

Ҳаёт ва фаъолияти Мирзо Абдулқодири Бедил

НАҚША: МУҚАДДИМА 1.МУХТАСАРИ ТАРҶУМАИ ҲОЛИ БЕДИЛ 2.ОСОРИ НАЗМИ ВА НАСРИИ Ӯ 3.МӮҲТАВОИ АШЪОРИ ШОИР ХУЛОСА Мирзо Абдулқодир Бедил яке аз намояндагони бузурги адабиёти классики форсу тоҷик ва барҷастатарин шоири форсизабони Ҳиндустон маҳсуб мешавад. Бедил соли 1644 дар шаҳри Азимободи вилояти

Забон муаррифгари миллат!

Забон муҳимтарин воситаи алоқаи байни мардумон аст. Бе сухан ҷамъият вуҷуд дошта наметавонад. Дар давраҳои аввали пайдоиши инсоният нутқ набуд ва инсонҳо бо ҳар гуна имову ишора фикри хешро баён мекарданд баъдан зиндагӣ онҳоро маҷбур кард, ки онҳо барои фаҳмидани

Мавзӯъ ва мундариҷаи ғоявии ғазалиёти Соиби Табрезӣ

Нақша: 1.Соиби Табрезӣ-чароғи оламафрӯзи адабиёти тоҷик 2.Маҳорати Соиби Табрезӣ дар сурудани ғазал 3. Мавзӯъҳои марказии ғазалиёти шоир 4. Услуб ва сабки баёни Соиб 5. Аҳамияти тарбиявии ғазалиёти Соиби Табрезӣ Соиби Табрезӣ яке аз он адибонест, ки осори ӯ дарёест, барои