Табақаи: Маърӯза & иншо

Мавзӯъ ва мундариҷаи достони «Рустам ва Сӯҳроб»-и Абулқосим Фирдавсӣ

Фирдавсӣ аз зумраи он сухансароёнест, ки тавассути назми офаридааш: «Шоҳнома»-и безавол солҳову асрҳост, ки шӯҳрати ҷаҳонӣ касб намудааст. Фирдавсӣ соли 934 дар шимоли шарқӣ Эрон, яъне дар деҳаи Божи вилояти Тӯси Хуросон ба дунё омадааст. Шоир ҳангоми таҳсил дар мадраса

Ҳаёт ва фаъолияти Малеҳои Самарқандӣ

Нақша:1.Мухтасари тарҷумаи ҳоли Малеҳо2.Эҷодиёти Малеҳо3.Хусусиятҳои тазкираи “Музаккируласҳоб”Хулоса Малеҳои Самарқандӣ дар адабиёти классикии форсу тоҷик ҳамчун шоир ва тазкиранависи маъруф шӯҳрат пайдо кардааст. Малеҳо соли 1641 дар шаҳри Самарқанд таваллуд ёфтааст. Гузаштагони шоир аз Самарқанд буда, мансаби муфтии шаҳрро бар ӯҳда

Ҳаёт ва фаъолияти Унсурулмаолии Кайковус

Нақша:Муқаддима1. Ҳаёти мухтасари шоир2. Мероси адабии ӯ: “Қобуснома”3. Мавзӯи панду ахлоқ дар “Қобуснома”Хулоса Гар бар сари моҳ барниҳи пояи тахт,В-ар ҳамчу Сулаймон шави аз давлату бахт.Чун умри ту пухта гашт, барбанди рахт,К-он мева, ки пухта шуд биафтад зи дарахт. Унсурулмаолии

Мавзӯъ ва мундариҷаи романи “Духтари Оташ”- и Ҷалол Икромӣ

Нақша: Муқаддима1.Мавзӯи асосии роман2.Симои занон дар романХулоса Ҷалол Икромӣ, Нависандаи халқии Тоҷикистон соли 1909 дар шаҳри Бухоро ба дунё омадааст. Падари нависанда Икромиддин аз шахсони бомаърифати давру замони худ будааст. Ӯ барои таълиму тарбияи фарзандони худ саъю талошҳои зиёде кардааст.

Модарномаи Лоиқ Шералӣ

Нақша:1 Нахустин қадамҳои эҷодии шоир дар мавзӯи модар 2 Ақидаҳои сухан шиносон нисбат ба модарномаи Лоиқ Шералӣ 3 Садоқату меҳрубониҳои фарзанд дар шеърҳои шоир 4 Хулоса Лоиқ Шералӣ шоири халқии Тоҷикистон, барандаи Ҷоизаи адабии ба номи Рӯдакӣ 20 майи соли

Достони “Кова ва Заҳҳок”

Нақша:Муқаддима1.Ғояи асосии достон2.Симои қаҳрамонони достонХулоса Абулқосими Фирдавсӣ ҳамчун сарояндаи достонҳои безаволи “Шоҳнома” дар таърихи адабиёти ҷаҳон шӯҳрати бузург касб кардааст. Фирдавсӣ дар овони ҷавонӣ ба омӯхтани илму дониш шавқу завқи зиёде доштааст. Аз ин рӯ, дар андак муддат илмҳои замонаашро

Ҳаёт ва Фаъолияти Ҷалолуддини Румӣ

Нақша:Муқаддима1.Мухтасари тарҷумаи ҳоли шоир2.Мероси адабии шоирХулоса Ҷалолуддин Муҳаммади Румӣ фарзанди Баҳоуддин валад соли 1207 дар оилаи шахси рӯҳонӣ дар шаҳри Балх ба дунё омадааст. Тарбияи давраи кӯдакии ӯ дар назди падар гузаштааст. Падараш барои зиёрати Макка ба Ҳиҷоз сафар мекунад.

Ҳаёт ва фаъолияти Асадии Тусӣ

Нақша :Муқаддима1.Ҳаёти мухтасари шоир2.Мероси илмиву адабии Асадии ТусӣХулоса Асадии Тӯсӣ дар таърихи адабиёти форсу тоҷик авалин шоири сарояндаи мунозираҳои тоҷикӣ ба шумор меравад. Абӯмансур Алӣ ибни Аҳмад Асадии Тӯсӣ ҳамчун луғатшинос ва ҳаттоти машҳури замони худ шинохтаву эътироф гардидааст. Шоир

Хислатҳои номатлуб – доғи ҷомеа

Одамият агар ки беадаб аст, одам нест. Фарқ дар байни бани одаму ҳайвон адаб аст. Оре, инсон бузургтарин насли бошуурест, ки маҳз тавассути ақлу хирад, илму маданият, фарҳангу адаби худ аз дигар офаридаҳои Офаридгори бузург тафовут дорад. Инсон – фардиятест,

Ҳар касеро баҳри коре сохтаанд

Ақрабаки соат қарибии ҳаштро нишон медиҳад. Ҳама шитоб доранд, ҳар кас кўшиш дорад ба нақлиёти ҷамъиятӣ пештар нишинад ва ба ҷои кори худ ҳозир шавад то аз маъмурияти худ сарзаниш нашунавад. Аз саҳарии барвақт одамон мисли моку раву ой доранд.

Инсонҳо бо ҳам наздиканд

Кўҳ ба кўҳ намерасад, одам ба одам мерасад Инсон ба талаби табиати хеш пайваста дар кўшиш ва талош аст ва усулан башари бефаъолият аз қатори инсонҳо хориҷ аст. Аз қадимтарин замонҳо инсон барои таъмини зиндагии хеш ва таҳияи мўҳоҷоти худ

Шарму ҳаё зиннати инсон аст

Шарму ҳаё ҳусну зиннати инсон аст. Ҳар шахсе, ки бошарму ҳаёст ҳамеша аз хислати ҳамида, мисли фазлу дониш, заковат ва ҳунар, фарҳанг бархўрдор аст. Аслан ин қабил одамон фурўтану боҳиммат ва дуран­дешу донишманд мешаванд.