Табақаи: Маслиҳатҳо

Фарқ байни нетбуку ноутбук ва таври дурусти интихоб

Хонандагони азиз, ба рости ман ин мавзӯъро бемаврид интихоб накардам. Ёд дорам, ки дар атрофи ин мавзӯъ як вақт сухан ронда будам (фикри худро баён кардам) ва аз ин суханони ман нафари нетбукдор хеле сахт аз ман ранҷида буд ва

Бас аст шампуну носки! Тӯҳфаҳои беҳтарин барои 23 феврал.

Бешубҳа шумо хонумон мардҳоро дӯст медоред, вале ҳар дафъа дар рӯзи 23 феврал чӣ тӯҳфа карданатонро намедонед. Доим интихобатон тасма — шампун — ҷӯробак (носки), бо ин тӯҳфаҳоятон худро тасаллӣ дода ба худ мегӯед, ки агар маъкул ҳам нашавад, ҳатман

Фурӯбарии корти пластикӣ аз ҷониби банкомат ва шах шудани он, чӣ бояд кард?

Тасаввур кунед, шумо аз банкомат пул гирифтан мехостед, вале корт ба дохили банкомат фурӯъ рафту дигар баргаштанӣ нест. Дар натиҷа на корт ва на пул. Шумо дар як ҳолати ногувор мондед ва акнун намедонед чӣ кор кунед, ҳамин тавр?! Борҳо

Беҳтарин барномаҳо барои хониши намунавӣ дар мактаб

 Аз бар кардани дониш хеле осон ва қулай хоҳад буд, ки агар барои фаҳмидани он, шумо аз барномаҳои кӯмаккунанда истифода баред. Акнун ба шумо лозим нест, ки бо худ як хӯрҷин китобҳои дарсиро борпеч карда гардед ва шабонгоҳ «шпаргалка» омода

Қоидаҳои либоспӯшӣ, ки бояд онро донист!

«Вақте ки дар тани шумо либос шинам аст, назари дигарон ба Шумо мешавад, вақте ки мувофиқ набошад —  либосҳоятонро мебинанд», — чунин гуфта буд Coco Chanel. Ва бо ӯ розӣ нашудан душвор аст, зеро либос қисми муҳими симои мост. Ҳар

Барфборӣ

Бориши барфро аз пахта бо дасту панҷаи хеш сохтан хеле осон аст ва бо он метавон тирезаи хонаи кӯдакон, ҳуҷраи боғчаи бачагон ё синфхонаҳоро оро дод.

Чӣ тавр барфакҳои зебо сохтан мумкин аст?

Чӣ тавр барфакҳои зебо сохтан мумкин аст?

Ба кӯдакони синнусоли гуногун чӣ бояд тӯҳфа кард?

Хусусиятҳои инкишофи тифлони соли якуми ҳаёт: тифлони ин синнусол ҳоло бозӣ намекунанд, вале бозичаҳо барои онҳо шавқоваранд: аз ҷиҳати шакл, ранг ва махсусан бозичаҳое, ки садо мебароранд. Майдаяк бо дасту пойҳояш кӯшиши қапидани онҳоро мекунад, ки ин ба инкишофи мушакҳои

Таътил ва ё талафи вақт

Ҳамасола бо наздикшавии фасли тобистон ҳамагон фикри таътилро мекунанд. Табиист, ки баъд аз як соли кории пурталотум инсон ниёз ба истироҳат кардан дорад. Чун пас аз танаффуси муваққатӣ шахс бо нерӯи тозаи ҷисмониву рӯҳӣ боз метавонад ба натиҷаҳои беҳтар ноил

Шаш дарс

Ҳар субҳ дари хонаро пӯшида аз пайи пайдо кардани ризқу рӯзӣ мешавем. Вартаи ҳаёт инсонро аз ин кунҷ ба он кунҷ давр занонда, аз соҳилҳои пурталотум ба соҳилҳои амн бурда мерасонад. Аммо ҳини ин даводав ба атроф аҳамият надода, на

Бозичаҳои солинавиро барои арчаамон интихоб мекунем

  Аз мавзӯи мактабӣ каме дур мешавему ҳамроҳи Шумо кӯшиш мекунем, ки ба арчаи солинавиамон бозичаҳои зебо интихоб намоем, чунки ба наздикӣ соли Нав меояд!

ДИҚҚАТ: Китобхон дар нақлиёт!

Вақт яке аз неъматҳои беназире мебошад, ки инсон бояд онро самаронок истифода барад. Имрўзҳо аксарияти вақти пурқиммати мо дар тай кардани роҳ, дар даруни автобусҳою троллейбусҳо, микроавтобусу мошинҳои сабукрав мегузарад. Барои бесамар нагузаштани вақт инсонҳое ҳастанд, ки мехоҳанд бо хондани