Табақаи: Маслиҳатҳо

Бозичаҳои солинавиро барои арчаамон интихоб мекунем

  Аз мавзӯи мактабӣ каме дур мешавему ҳамроҳи Шумо кӯшиш мекунем, ки ба арчаи солинавиамон бозичаҳои зебо интихоб намоем, чунки ба наздикӣ соли Нав меояд! 0

ДИҚҚАТ: Китобхон дар нақлиёт!

Вақт яке аз неъматҳои беназире мебошад, ки инсон бояд онро самаронок истифода барад. Имрўзҳо аксарияти вақти пурқиммати мо дар тай кардани роҳ, дар даруни автобусҳою троллейбусҳо, микроавтобусу мошинҳои сабукрав мегузарад. Барои бесамар нагузаштани вақт инсонҳое ҳастанд, ки мехоҳанд бо хондани

Одоби шогирд

  Бидонед, ки ҳеҷ коре бе устоде муяссар намешавад, ва ҳар ки бе устод коре кунад бебунёд бошад. Одоби шогирд ин аз муаллим вобастааст ва баъд аз оила, сарчашма мегирад. Кӯдаке, ки аз хурди бо ақлу тамиз аст то охири

Донистани ҳаққи падару модар

Бидон, эй писар, ки воҷиб аст асли худро шинохтан ва ҳурмат доштан. Асли фарзанд падару модар аст. Ва зинҳор, эй писар , ки ранҷи падару модар хор надорӣ. . . Пас ҳаққи падару модар агар аз рӯи дин нанигарӣ ,

Одоби хӯрдан

1. Шустани дасту даҳон қабл ва баъд аз хӯрдани ғизо мӯҷиби баракати ғизо аст. 2. Қабл аз хӯрдани ғизо «Бисми-л-Лоҳ» бигӯ. 3. Бо дасти рост бихӯр. 4. Аз ҷулӯи худ ғизо бихӯр, яъне ба ҳар тарафи коса даст наандоз ва

Шиками калон эҳтимоли сактаи қалбро зиёд мекунад

Солҳои тўлонӣ истеъмол кардани сигор, холестерини зиёд ва фишори баланди хун, сабаби ба миён омадани сактаи қалб мешавад. Бо зиёд шудани вазни бадан эҳтимоли ба миён омадани сактаи қалб бисёр мешавад, мегўяд мутахассиси ҷарроҳии умумӣ Доктор Умар Курт, сабаби сактаи

Зарари сигоркашӣ

  Дар баробари он ки сигор ба бемориҳои марговар саратонҳои шуш, даҳон (лабу забон), гулў, гурда, ғадуди зери меъда оварда мерасонад, боз ба як қатор маризиҳои дигар низ сабаб мешавад, ки онҳоро метавон чунин гурўҳбандӣ кард:     1. Таъсири

Китобхонӣ одати хуб аст

Онҳое, ки камии вақтро баҳона карда, китоб намехонанд, худашонро фиреб медиҳанд. Барои мутолиаи китоб ҳама ҷой, ҳама вақт ва ҳама гуна шароит муносиб аст. Хеҷ монеае пеши роҳи китобхонро гирифта наметавонад ва набояд гирад. Онҳое, ки “барои хондани китоб вақт

Панду андарзҳои ниёгон

            Аз ҳакиме пурсидаанд: Одамро чӣ заруртар аст? Гуфт: Ақл Гуфтанд: Агар он ноқис бошад? Гуфт: Адаб Гуфтанд: Гар аз он ҳам бебаҳра бошад? Гуфт: Пас, мурдан илоҷи ўст. *** Илм дар хурдӣ, нақш бар

Худписандӣ маризи шадид аст

Нарсисизм, калимаи юнонӣ буда, дар жанри асотирию афсонавии Юнони қадим ба таври васеъ истифода шудааст. Дар яке аз ин афсонаҳо, ки гўё воқеа дар нимҷазираи Карабурун рух додааст, нақл карда мешавад, ки олиҳаи дарёҳо Нана писари соҳибҷамоле дошт бо номи

7-усули рӯбардоркунӣ аз дафтари хонандаи аълочӣ

«Вазифаи хонагӣ» тайёр нест? Худро дар вақти кори хаттӣ гум мекунӣ? Пас аз кӣ рӯбардор кард… албатта аз аълочӣ. Чӣ тавр ин корро анҷом дод, агар ӯ муқобил бошад. 😉 1. Васваса. Агар аълочӣ – писар бошад, он гоҳ ҳарак

Кафолатбахши ҳуқуқ ба таҳсил

Яке аз кафолатҳои конститутсиониии инсон ва шаҳрванд ҳуқуқ ба таҳсил мебошад, ки дар моддаи 41-и Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон омадааст: Ҳар шахс ҳуқуқи таҳсил дорад. Давлат таълими умумии асосии ҳатмии ройгонро дар муассисаҳои таълимии давлатӣ кафолат медиҳад. Ҳуқуқ ба таҳсил