Табақаи: Ахбори тоза

Писарбачагон чаро аз волидайн силоҳбозичаҳо талаб мекунанд!!!

Тасаввур кунед, ки шумо рўзе бо писаратон ба маркази савдо барои харид рафтед ва вақте ки аз назди бахши бозичаҳои мағоза мегузаред, писаратон аз шумо харидани силоҳи снайперии аз ҳама калону ба аслаш бисёртар монандбударо талаб мекунад. Бозича ҳам бошад

Аз маориф чиро интизорем

Таълиму тарбия гуфта мо чиро мефаҳмем? Насли ҷавон чӣ тавр бояд тарбия карда шавад? Ба онҳо кадом маводро бояд хононем? Чӣ тавр ва барои чӣ? Ҳангоми баррасӣ намудани масъалаҳои таълиму тарбия ба суолҳои мазкур ҷавобҳои қаноатбахш бояд ёбем. Таълим ва

Кӯдак

Чӣ тавре ки барои калон шуда ҳосили хуб додани як дарахт тухми он аҳамият дорад, барои давомёбии насли инсон кўдак ҳамон қадар аҳамият дорад. Миллатҳое, ки ба таълиму тарбияи фарзандони худ аҳамияти зарурӣ намедиҳанд, ба ақибмонӣ маҳкуманд. Дар ҳар 25-30

Панду андарзҳои ниёгон

            Аз ҳакиме пурсидаанд: Одамро чӣ заруртар аст? Гуфт: Ақл Гуфтанд: Агар он ноқис бошад? Гуфт: Адаб Гуфтанд: Гар аз он ҳам бебаҳра бошад? Гуфт: Пас, мурдан илоҷи ўст. *** Илм дар хурдӣ, нақш бар

7-усули рӯбардоркунӣ аз дафтари хонандаи аълочӣ

«Вазифаи хонагӣ» тайёр нест? Худро дар вақти кори хаттӣ гум мекунӣ? Пас аз кӣ рӯбардор кард… албатта аз аълочӣ. Чӣ тавр ин корро анҷом дод, агар ӯ муқобил бошад. 😉 1. Васваса. Агар аълочӣ – писар бошад, он гоҳ ҳарак

Маслиҳат манфиатбахш аст

Сифати таълим ҳангоми машғулиятҳо вобаста ба тарғиби касбу ҳунар аз дониши хуби мутахассиси касбӣ ва хуб ҷиҳозонидани устохонаҳои таълими истеҳсолӣ бо асбобу анҷом ва дастгоҳҳои муосир вобаста мебошад. Маҳз дар ҳамин замина таҳкурсии таваҷҷўҳманд ба касбу ихтисос ва меҳнатдўсту соҳибкасб

Абӯалӣ ибни Сино (980-1037)

Яке аз бузургтарин нобиғаҳои ҷаҳонӣ дар ҳамаи давру замонҳо олими мӯтабахҳири тоҷик Абӯалӣ ибни Снно буд, ки дар охири асри X ва аввали асри XI зиста, дар соҳаҳои ниҳоят гуногуни илм, хусусан дар инкишофи фалсафа ва тибби дунё саҳми босазое

Саъдии Шерозӣ (1184-1292)

Муcлиҳиддин Абӯмуҳаммад Абдуллоҳ ибни Мушрифиддин ибни Муслиҳиддин Саьдии Шерозӣ соли 1184 дар маркази Форс – шаҳри Шероз ба дунё омадааст. Аз рӯи гуфтаи худи Саъдии Шерозӣ хонаводаи ӯ ба табақаи зиёиён тааллуқ дошта, падару бобоёнаш аз арбобон ва донишмандони дин

Абулқосим Фирдавсӣ (932-1020)

Абулқосим лақаб ва Фирдавсӣ тахаллуси шоир аст. Вай 18 декабри соли 932 таваллуд шудааст. Волидон ӯро Мансур ном ниҳода буданд. Зодгоҳи ӯ деҳаи Божи ноҳияи Табарони вилояти Тӯс будааст, ки ҳоло ба вилояти Хуросони Эрон дохил мешавад. Бож деҳе бузург

Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ (858-941)

Он кас, ки шеър донад, донад, ки дар ҷаҳон Соҳибқирони шоирӣ устод Рӯдакист. (Низомии Арӯзии Самарқандӣ) Абӯабдуллоҳ Ҷаъфар ибни Муҳаммади Рӯдакӣ на танҳо бузургтарин шоири давраи Сомониён, балки нахустин ва бузургтарин шоири Эронзамин ва падари шеъри форсӣ аст. Мақоми Рӯдакӣ