Табақаи: Тандурустӣ

Мӯи сар

Мӯшикофиҳо дар он андоми зебо кардаам, То камарро аз миёни зулф пайдо кардаам. (Калими Кошонӣ) Боре, агар шоир ҳусни дилдодаро тасвир намояд, нахуст зулфу мижгонро бар тарозуи ҳусн фурӯ мегузорад ва ин мавзӯро хеле латиф баён мекунад. Хирмани мӯй бар

Чашм

Чашмам, ки ба чашми он сиёҳ чашм афтод, Аз чашми бадаш ба чашми ман чашм афтод. Чашм ин як узви кӯчак, вале муҳим дар аъзои бадан аз ҳадоёи Худовандӣ бар инсон ва ҷумлаи зиндаҷон дар табиат аст. Субҳгоҳон ҳар боре,

Дандон

Дарди дандон дораму дандон ба дандон мезанам, Тоқати анбур надорам, сар ба сандон мезанам. Вақте лабҳо ба табассум боз мешаванд, дандонҳои ҷилодору булӯрине, ки дар моварои он ду лаъл маскан гузидаанд, зебоии сурат ва латофати ҳуснро фузунӣ мебахшанд. Соҳиби чунин