Табақаи: Тавсияҳо

Аҳамияти наҳорӣ

Аз рўи тадқиқотҳои карда шуда, кўдаконе, ки хўроки наҳориро нахўрда ба мактаб мераванд, аксарият саҳаргоҳ мондаю беҳол дида мешаванд. Байни хўроки наҳорию фаъолият дар мактаб ва вазъи саломатию психологии кўдак як муносибати муҳиме ҳаст. Барои бисёре аз волидайн, таълиму тарбияи

Бо кӯдакон муноқиша накунед

Агар кўдак бо падару модар якҷоя кор карданро рад кунад, серҳаракат бошад, падару модар бояд оромиро аз даст надиҳанд. Бо кўдак муноқиша сар кардани волидайн сабаби зиёд шудани мушкилиҳо мешавад. Агар падару модар назоратро аз даст диҳанд, кўдак бемасъулият шуда,

Писарбачагон чаро аз волидайн силоҳбозичаҳо талаб мекунанд!!!

Тасаввур кунед, ки шумо рўзе бо писаратон ба маркази савдо барои харид рафтед ва вақте ки аз назди бахши бозичаҳои мағоза мегузаред, писаратон аз шумо харидани силоҳи снайперии аз ҳама калону ба аслаш бисёртар монандбударо талаб мекунад. Бозича ҳам бошад

Кӯдак

Чӣ тавре ки барои калон шуда ҳосили хуб додани як дарахт тухми он аҳамият дорад, барои давомёбии насли инсон кўдак ҳамон қадар аҳамият дорад. Миллатҳое, ки ба таълиму тарбияи фарзандони худ аҳамияти зарурӣ намедиҳанд, ба ақибмонӣ маҳкуманд. Дар ҳар 25-30

Кафолатбахши ҳуқуқ ба таҳсил

Яке аз кафолатҳои конститутсиониии инсон ва шаҳрванд ҳуқуқ ба таҳсил мебошад, ки дар моддаи 41-и Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон омадааст: Ҳар шахс ҳуқуқи таҳсил дорад. Давлат таълими умумии асосии ҳатмии ройгонро дар муассисаҳои таълимии давлатӣ кафолат медиҳад. Ҳуқуқ ба таҳсил

Ба кӯдакатон барои рафтори ноҷояш мукофот диҳед

Агар рафтори ноҷои кўдакатонро бинед, муносибати шумо бо вай чӣ тавр мешавад? Ё ин ки “аввал ба ў ба хубӣ мефаҳмонам, баъд танбеҳ медиҳам ва агар ба замми ҳамаи ин нафаҳмад, он гоҳ ҷазо медиҳам”, мегўед? Фикр мекунам, ки ба

Интернет манбаи илм ё майдони мина?

Комил хонандаи синфи 5-ум мебошад. Падараш ба ў як сол пеш компютер гирифта буд. Имсол аз аввали соли хониш ба шабакаи интернет пайваст шудааст. Пайваст шудан бо интернет ба тайёр кардани вазифаҳои хонагии Комил ёрӣ мерасонад, аммо Комил интернетро на

Оила ва аҳамияти он

Оила макони муқаддасест, ки кўдак дар он ба воя мерасад. Оилае, ки аз аввал нағз бунёд шудааст, бо афроди онро ташкилкунанда як миллат ва ҷомеаи хурд ба ҳисоб меравад. Оилае, ки аз бобо, бибӣ, падар, модар, бародар, хоҳар, додар, хола,

Зеҳни инсонҳам ниёз ба истироҳат дорад?

Дар бештари кишварҳои дунё фасли тобистон фасли истироҳат ва таътилот маҳсуб мешавад, аз ҷумла дар кишвари мо низ. Мактабҳо ва донишгоҳҳо ҳама таътил мешаванду талабаҳо ва донишҷӯён ба таътилоти тобистона мераванд.

Ба фарзандон дуои бад макунед!

Хонандагони гиромӣ, тавре ба ҳамагон маълум аст, вазифаи падару модар нисбат ба тарбияти фарзанд бисёр сангин мебошад. Бояд волидайн аз таваллуди фарзандони худ, то синни булуғ ( ба воя расидан) мувозиби онҳо бошанд ва бо беҳтарин равиши тарбиятие, ки Расули

Нашамандӣ дар раҳми модар

Рӯзе дар яке аз қанотҳои моҳвора барномае ба номи “Ғамхорӣ бар нашъамандон” шурӯъ шуд. Вақте номи барномаро фаҳмидам ба худ гуфтам, ки дар ин барнома ҳатман чизҳои муфиде ба даст биорам, то барои дар ҷомеаи худамон тавонам кӯмаке барои пешгирӣ

Фарзанди шумо чӣ қадар ва чӣ гуна мутолиа мекунанд?

Дар ҷаҳони муосир касе вуҷуд надорад, ки дарс хондан ва босавод будани фарзандашро нахоҳад. Махсусан, дар асри имрӯз, ки онро асри иттилоот меноманд ва ҳамаи мардуми дунё барои мутолиа ва хондан аҳамияти бисёр зиёде медиҳанд. Зеро ҳама медонанд ва ба