Имлои ҳамсадоҳо

1) Ҳарфи ж дар се мавқеъ навишта мешавад: жола, жарф, жӯлида, лағжидан, нажод, пажӯҳиш, аждаҳо, жож ва ғайра. 2) Ҳарфи й (йот) дар мавридҳои зерин навишта мешавад: а) дар оғози калимаҳои иқтибосӣ: йод, йог(а), йот, йӯрға ва ғайра; б) дар байн ва...

Аз сатр ба сатр гузаронидани ҳиҷои калима

Аз сатр ба сатр гузаронидани ҳиҷои калима дар асоси қоидаҳои зер сурат мегирад: а) риояи якнавохтии ҳиҷо: бод-бон, ба-ро-дар, боғ-бон, хо-на, дӯс-тӣ, та-аҷ-ҷуб, та-бас-сум, маъ-руф, аъ-ло, эъ-лон, панд-но-ма ва ғайра; агар ҳиҷо аз як садонок иборат...

Имлои исм

Исмҳои навъи зерин ду тарзи навишт доранд: а) як гурӯҳ исмҳое, ки дар анҷом ҳамсадои ҳ доранд: роҳ-раҳ, чоҳ-чаҳ, моҳ-маҳ, коҳ-каҳ, рӯбоҳ-рӯбаҳ ва ғайра; б) як гурӯҳ исмҳое, ки дар анҷом ҳарфи й доранд: рӯй-рӯ, мӯй-мӯ, кӯй-кӯ, ҷӯй-ҷӯ, пой-по,...

Зарурияти истифодаи модули таҳсилоти фарогир – инклюзивӣ дар муассисаҳои таҳсилотӣ

Муассисаҳои таҳсилотӣ дар шароити гузаштан ба муносибатҳои нави бозоргонӣ ва ба вуҷуд омадани равандҳои гуногуни таълиму тарбиявӣ ба маҷмӯи мураккаби хизматрасониҳои иҷтимоӣ, психологӣ ва педагогӣ мубаддал гардида истодаанд, ки самтҳои асосии...

Эҷодиёти Шавкати Бухороӣ

Аз зикри мухтасари зиндагиномаи Шавкат бармеояд, ки ӯ аз Бухоро баромада дигар ба ватанаш наомадааст. Шоир тамоми умр дар ғарибӣ зиста дур аз диёр олами фониро тарк кардааст. Бо вуҷуди азобҳои ғарибӣ, Шавкати Бухороӣ тавонистааст аз худ мероси бое...

Таҳлили ғазали «Тақсими Мерос» Мушфиқи

Лексикаи ҳаҷвӣ - мутоибавии ашъори Мушфиқӣ хоси ҳамон касбу пеша, оддӣ, бозорӣ ва баъзан туркист. Аҳёнан аз одоб берун низ мебошанд. Барои намуна ғазали ҳаҷвии «тақсими мерос»-ро зикр хоҳем кард, ки хеле ҳаҷви малеҳ дорад. дар ин ғазал тавассути...

Достони «Юсуф ва Зулайхо»-и Ҳозиқ

Чунайдуллохи Хозик на танхо дар эчоди навъхои гуногуни лирики табъи баланду хунари воло доштааст, балки дар достонсарои хам сохиби истеъдоди фавкулодда мебошад. Хозик дар заминаи сунати адаби достони «Юсуф ва Зулайхо»-ро таълиф менамояд. Шоир...

«Баҳориёт»-и Сайидо сохтор, мазмун ва мундариҷаи он

«Баҳориёт» ва ё «Ҳайвонотнома»асари тамсилии Миробид Сайидои Насафӣ буда, дар рӯзгори Абдулазизхони аштархонӣ (1645-1680) соли 1091ҳ. (1680м.) дар муддати ду-се рӯз таълиф шудааст ва дар ин бора худи шоир чунин ишора дорад: Ин нусха, Сайидо ба ду-се...