Дар дунё аз ҳама махлуқи олитарин аз ҷиҳати сурат ва сират ин инсон аст. Инсон маҳз ба хотири ақл, идрок ва маърифату маданияти хеш хушбахтона зиндагӣ мекунад. Хусусан, то кадом андоза одобу ахлоқ доштани шахс аз забону баёни ӯ маълум мегардад....

Об неъмати бебаҳову беназир баҳри инсон аз ҷониби Яздон аст. Об ҳасту ҳаёт пойдор. Об яке аз чаҳор унсури муҳими табиат дар радифи хоку боду оташ буда, асоси пойдории оламу одам мебошад. Ҳангоми омадани хушксолӣ шахсиятҳои бузург ва ихтирокорони...

Романи «Ман гунаҳкорам» яке аз хубтарин асари Ҷалол Икромӣ мебошад, ки дар бораи зиндагии зиёиёни тоҷик дар деҳот ва муносибати иҷтимоию ахлоқии онҳо баҳс мекунад. Дар асар асосан чор қаҳрамон фаъолият мекунад: Анвар Салимов, ҳамсари ӯ - Сурайё,...

«Маснавии маънавӣ» яке аз беҳтарин асари Ҷалолиддини Балхӣ дар адабиёту фарҳанги гузаштаи мо ба шумор рафта, вирди забони хурду калон гаштааст. Пас саволе ба миён меояд, ки пас аз мутолиаи маснавии мазкур дар маънавиёти ҷавонон чӣ гуна дигаргунӣ...

Достони «Ҷони ширин» яке аз беҳтарин достонҳои лирикии адабиёти давраи нави тоҷик мебошад. Достони мазкур хусусияти тарҷумаиҳолӣ ва иҷтимоиро доро мебошад. Мо ҳамагон огоҳ ҳастем, ки ҳар кору амал сабаб ва мақсади худро дорад. Пас сабаб ва мақсади...

Лоиқ Шералӣ яке аз беҳтарин шоирони муосири тоҷик мебошад, ки дар васфи модар шеърҳои басо арзишманд эҷод кардааст. Дар васфи модарони фариштахисол офаридани садҳо асар кам аст, лекин Лоиқ тавонист дарди дили модарони тоҷикро бо ҷаззобияти хос...

«Одина» аввалин қиссаи реалистии Садриддин Айнӣ мебошад. Нависанда дар ин асараш зиндагии тоҷикони кӯҳистонро дар ибтидои асри бист инъикос кардааст. ООбразҳои мусбӣ ва манфии асар хонандаашро бо ҳаёти душвору сангин ва камбағалонаи мардуми меҳнатӣ...

Ба дунё ҳамчун як махлуқи олитарин офарида шудани инсон ин худ бахти бузургест беҳамто. Лекин ҳамагон бахтро дар ҳар чӣ мебинанд. Пас суоле ба миён меояд, ки худи ман хушбахтиро дар чӣ медида бошам, дар пул, мол ё ки дар муҳаббати ҳақиқӣ? Мехоҳам...

Зиндагӣ як шоҳроҳи пуразоб, огоҳ бош! Аз ғаму шоду надомат беҳисоб, огоҳ бош! Оре, зиндагӣ шоҳроҳест, ки кӯчаҳои шодиву нишот ва ғаму ғуссаҳои беогоҳ дорад. Зиндагии ҳар як инсон вобаста ба давру замон хуб ё ки вазнин сипарӣ мешавад. Бо баробари...

Яке аз нависандагони пурмаҳсули адабиёти тоҷик Ҳусайн Воизи Кошифӣ барои тарбияи наслҳои оянда асарҳое офаридааст, ки тӯли чандин асрҳо арзиши худро гум накарда, балки барои инсони нексиришт шудани хонандаашон саҳми босазо гузоштаанд. Саволе ба миён...